دانستنیهایى از قرآن‏


پایان یک انتظار
«الذین یتّبعون النبى الامّى الّذى یجدونه مکتوباً عندهم فى التوراة و الانجیل یأمرهم بالمعروف و ینها هم عن المنکر و یحلّ لهم الطیبات و یحرّم علیهم الخبائث و یضع عنهم إصرهم والأغلال التى کانت علیهم فالّذین آمنوا به وعززوه و نصروه واتبعوا النور الذى انزل معه اولئک هم المفلحون».
(سوره اعراف - آیه 157)
آنها که پیامبر امّى را پیروى مى‏نمایند، مشخصات و ویژگیهاى او را در توراة و انجیل (کتابهاى آسمانى پیشین) که در اختیار دارند مى‏یابند، همانا آنان را به نیکیها و معروف دعوت مى‏نماید و از زشتیها، پلیدیها و منکرات باز مى‏دارد، و آنچه را پاکیزه و مطبوع است حلال و آنچه را مایه تنفر و نامطبوع است حرام مى‏شمارد، و بارهاى سنگین و سهمگین و غل و زنجیرهائى را که بر پاى فکر و اندیشه آنان بسته شده از آنها بر مى‏گیرد، پس کسانى که به او ایمان آورده و مقامش را ارج نهند و او را در اجرا و انجام رسالتش یارى رسانند و از نور آشکار (قرآن) که بر او نازل گردیده پیروى کنند، همانا آنان رستگارانند.

بطور کلى شخصیت و شهرت مردان بزرگ تاریخ، در جریان فراز و نشیب‏هاى فراوان زندگى شکل مى‏گیرد و به مقیاس اثرشان براى جامعه انسانى از معروفیت و محبوبیت عمومى برخوردار مى‏شوند و هرچند که اثر آنها براى اجتماع بشر بیشتر و مؤثّرتر باشد داراى شخصیّت و شهرت برتر و بیشترى خواهند شد، تا آنجا که ممکن است آوازه شهرت و شعاع شخصیت آنان از مرزهاى جغرافیائى و بلکه از محدوده عصر زندگیشان فراتر رفته و به چهره همیشه و همه کس آشناى جهانى تبدیل گردند و تاریخ از این قبیل مردان، فراوان بخود دیده است، ولى آنچه که کاملاً استثنائى و بى‏نظیر است، شخصیت والاى انسانى است که قرنها قبل از میلادش، تولد یافته و در کتابهاى آسمانى و در میان جامعه‏هاى مذهبى مطرح بوده است، چرا که اسلام به وجود مبارک او تمامیّت و کمال مى‏یافت و بشارت به آمدن او به مفهوم پیروزى خط نبوت و تلاش مداوم همه پیامبرانى بود که در طول تاریخ یکى پس از دیگرى آمدند و بسیارى از آنان در جریان مبارزه مستمرشان با قدرتهاى طاغوتى به شهادت نائل گردیدند، و چنین بشارتى آنان و پیروانشان را به پیروزى نهائى اسلام و سرانجام شکست بار شرک و کفر جهانى، امید و اطمینان بیشتر مى‏بخشید و در نتیجه آنها را در ادامه مبارزه و جهاد مقدسى که براى اعلاى کلمه «اللّه» در پیش داشتند، مصمّم‏تر و قاطع‏تر مى‏ساخت، و از سوئى زمینه پذیرش هرگونه ادعاى خاتمیّت را براى فرصت طلبان از میان مى‏برد، و از این رو آن چنان چهره کامل و مشخصى از شخصیت او براى امت‏هاى پیشین، بوسیله وحى و پیامبران به تصویر کشده شد که به تعبیر قرآن کریم «یعرفونه کما یعرفون ابناءهم» او را همچون فرزندان خویش مى‏شناختند و آیه 157 سوره اعراف در همین رابطه است.پس گرچه به صورت ظاهر نور پرفروغ حضرت محمد بن عبداللّه صلى اللّه علیه و آله در سپیده دم هفدهم ربیع المولود ظاهر شد ولى نور وجودش سالها قبل از آفرینش هر موجودى، خلق شده بود. امام صادق علیه السلام از اجدادش از حضرت امیر سلام اللّه علیهم اجمعین نقل مى‏کند که فرمود:
«انّ اللّه تبارک و تعالى خلق نور محمّد صلى اللّه علیه و آله قبل أن یخلق السّموات و الارض و العرش و الکرسى و اللّوح و القلم و الجنّة و النّار و قبل ان یخلق آدم و نوحاً و ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و موسى و عیسى و داود و سلیمان...و قبل ان یخلق الانبیاء کلّهم» - همانا خداى تبارک و تعالى نور محمد صلى‏اللّه علیه و آله را قبل از آفرینش آسمانها و زمین و عرش و کرسى و لوح و قلم و بهشت و دوزخ و پیش از خلقت آدم و نوح و ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و موسى و عیسى و داود و سلیمان و...و پیش از خلقت جمیع پیامبران آفرید.
در ساعت ولادت پیامبر عظیم الشأن اسلام صلى اللّه علیه و آله آیات عجیب و شگفت انگیزى در عالم رخ داد: آتشکده پارس که هزارسال روشن بود، به خاموشى گرائید، چهارده کنگره از ایوان انوشیروان فرو ریخت، دریاچه ساوه خشکید، بتها در سراسر جهان سرنگون شدند، شهابها در آسمان فراوان شدند، کاهنان گمراه کننده ناکام گشتند و...
روز ولادت سرور همه آفریدگان خداوند، خاتم پیامبران و سرّ آفرینش و عظیم‏ترین انسان عالم امکان، رسول گرامى خداوند و بنده شایسته‏اش، محمد بن عبداللّه صلى‏اللّه علیه و آله و ششمین اختر تابناک ولایت و امامت حضرت امام جعفر صادق علیه‏السلام را به محضر فرزند عزیز و احیا کننده دینش، خاتم الاوصیاء حجة بن الحسن العسکرى ارواحنا لتراب مقدمه الفداء و عموم مسلمین و شیعیان جهان بویژه مقام معظم رهبرى و ملت برومند ایران، تبریک و تهنیت عرض نموده از خداى بزرگ مسئلت داریم ما را توفیق دهد که راه و رسم آن بزرگواران را در تمام زمینه‏هاى اجتماعى، سیاسى، اقتصادى و فکرى زندگى دنبال نمائیم و پیروان راستینى برایشان باشیم.

پاورقی ها: