گزارش هاى علمى پژوهشى






ابداع یک روش جدید براى از بین بردن تومورهاى مهلک مغزى
محققان موفق به ابداع یک فنآورى جدید شده اند که تشعشعات نابود کننده تومور را مستقیما به مغز ارسال مى کند تا مقاوم ترین و مهلک ترین نوع تومورهاى مغزى را هدف قرار دهد.
به گفته محققان, بیماران داراى تومور مغزى که این روش درمانى را دریافت کردند دو برابر افرادى که تحت این روش درمانى قرار نگرفتند, زنده ماندند. اصلاح این روش ها, درمان را بهتر خواهد ساخت.
پژوهش گران مرکز پزشکى دانشگاه دوک در دورهام, کارولیناى شمالى, آنتى بادىهاى حامل مواد شیمیایى رادیو اکتیو نابود کننده تومور را مستقیما به یک نوع درمان ناپذیر تومورهاى مغزى موسوم بهGlioblastoma Multiforme ارسال کردند.
این آنتى بادىها در سلول هاى سرطانى قرار گرفتند و ((محموله)) یدهاى رادیو اکتیو خود را در 34 بیمارى که سرطان آنان على رغم انجام عمل جراحى, دارو درمانى و پرتو درمانى عود کرده بود ارسال کردند.
دکتر ((دارل بینگر)) معاون مدیر مرکز سرطان این دانشگاه گفت: ما در این تحقیق دریافتیم بیمارانى که با این روش جدید درمان شدند میزان زنده ماندن آنان از 23 هفته براى گروهى که تحت عمل جراحى قرار گرفتند به 56 هفته افزایش یافت.
وى افزود: ما اکنون بیمارانى داریم که براى مدت زمان طولانى زنده مانده اند و بعضى از آنان پس از گذشت سه تا چهار سال نیز هنوز زنده اند.
بینگر و همکارانش در نشریه ((غدد شناسى بالینى)) نوشتند: مرحله اول آزمایش هاى بالینى فقط براى سالم بودن این روش انجام شد اما نتایج مشخصى براى این روش جدید به دست آمد که اولین آن براى این نوع سرطان به مدت 20 سال به طول خواهد انجامید.
این نوع سرطان یکى از شایع ترین تومورهاى مغزى در بین بزرگ سالان است و یکى از مهلک ترین سرطان ها نیز مى باشد. نسبت متوسط زنده ماندن 11 تا 12 ماه پس از تشخیص است و در طى دو سال 90 درصد بیماران فوت مى کنند. در کشور امریکا سالیانه 12 هزار نفر به این نوع تومور مغزى مبتلا مى شوند.
ایده استفاده از آنتى بادىهاى مونوکلونال براى حمل داروها یا مواد شیمیایى به تومورها یک ایده جدید نیست, اما هیچ کس تاکنون موفق به تهیه این روش براى از بین بردن تومورهاى مغزى نشده است.
آنتى بادىها پژوتئین هاى طبیعى سیستم ایمنى هستند که علایم موسوم به آنتى ژن هاى مهاجمان خارجى در بدن را تشخیص مى دهند.
آنتى بادى که گروه بینگر به کار برد به یک آنتى ژن تومور موسوم بهTenascin متصل مى شود. این آنتى ژن در سرطان هاى مغز, پوست, ریه و سرطان سینه یافت مى شود.
اولین مرحله براى بیماران داراى تومور مغزى بود که از طریق عمل جراحى تومور مغزشان برداشته شده بود. برداشتن تمامى تومور مغزى تقریبا غیر ممکن است و این دلیلى است بر این که چرا درمان این نوع تومورها مشکل است.
سپس جراح یک حفره کوچک به دور محل تومور در مغز ایجاد مى کند تا آنتى بادىها را از نفوذ به جاهاى دیگر و ایجاد آسیب حفظ کند. آنتى بادىهایى که به مولکول هاى ید رادیو اکتیو متصل شده بودند به درون این حفره تزریق شدند.
بینگر گفت: ما پیش از این براى انجام تزریق داخل وریدى تلاش کرده بودیم و به دلیل این که این تومورها از مقاوم ترین تومورها هستند نتوانستیم به درون تومور مغزى وارد شویم.
این روش ظاهرا در صورت ارسال ید به اطراف حفره, تا محدوده گسترش سلول هاى سرطانى و نه به بافت هاى سالم اطراف کارآیى دارد.
در حال حاضر این گروه در حال انجام آزمایش با یک ماده شیمیایى رادیو اکتیو سالم تر و موثرتر از ید موسوم بهAstatine - 211 است.

فشار خون بهینه خطر سکته و حمله قلبى را کاهش مى دهد
پزشکان موفق شده اند سطح بهینه فشار خون براى پیشگیرى از وقوع سکته یا حمله هاى قلبى را در بیماران پیدا کنند.
این کشف که مى تواند جان میلیون ها انسان را در سراسر جهان نجات دهد در پى 6 سال تحقیق بر روى بیش از 19 هزار تن در 26 کشور به دست آمده است.
دکتر گوردون مکینس از اعضاى مطالعه درمان بهینه ازدیاد فشار خونhot) ) مى گوید: براى اولین بار محققان یک فشار خون مطلوب و دقیقا تعریف شده را بر اساس شواهد علمى و معقول یافته اند که در اکثریت عظیمى از بیماران قابل دستیابى است.
ازدیاد فشار خون یک عامل مهم خطر در بروز سکته و بیمارى قلبى است که مهم ترین علل مرگ و میر در بیش تر کشورهاى پیشرفته محسوب مى شوند.
تحقیقhot نشان داد فشار 83 میلى متر جیوه فشار خون بهینه دیاستولیک است. بیشتر بیماران شرکت کننده در این مطالعه داراى میانگین فشار خون دیاستولیک 105 میلى متر جیوه بودند.
با هر ضربان قلب یک موج فشار خون ایجاد مى شود, اوج این موج فشار سیستولیک نامیده مى شود و پایین ترین نقطه میان ضربان, فشار دیاستولیک است. هر دو این فشارها در کنترل بیمارى ازدیاد فشار خون اهمیت دارند. میانگین مناسب سطح فشار خون 136/75 است. میانگین سطح فشار خون بیش تر افراد در این تحقیق 170/105 بود.
دکتر لنت چانسون مى گوید: خطر بروز حمله قلبى و سکته در بیمارانى که میانگین سطح فشار خونشان از 105 میلى متر جیوه در آغاز تحقیق به 83 میلى متر جیوه کاهش یافته بود به میزان 30 درصد کم تر شده بود.
این امر به معناى آن است که با درمان بهینه مى توان از بروز 5 تا 10 مشکل مهم قلب و عروق, سکته و حمله قلبى در هر 1000 بیمار در سال جلوگیرى کرد.
نتیجه درمان در بیمارانى که هم دچار دیابت بودند و هم ازدیاد فشار خون داشتند چشم گیرتر بود. خطر بروز سکته و حمله قلبى در این افراد به نصف کاهش یافت.

آسیب دیدن کمر
وارد آمدن فشار زیاد بر روى کمر در فرآیند طبیعى التیام بافت هاى آسیب دیده اختلال ایجاد مى کند و سلول هاى مورد نیاز براى ترمیم دیسک هاى کمر را که به منزله بالشتک بین استخوان ها و ستون فقرات عمل مى کنند از بین مى برد.
جفرى لاتز مى گوید: این تحقیق براى اولین بار نشان داد که بار سنگین بر روى ستون فقرات منجر به تغییر شکل دیسک مى شود.
محققان با وارد آوردن فشار بر روى موش هاى آزمایشگاهى شبیه به فشارى که هنگام بلند کردن بار به انسان وارد مى شود متوجه استحاله زیادى در دیسک هاى کمر شدند.
توانایى دیسک ها در جذب آب و تورم مجدد طى دوره هاى استراحت کاهش نشان مى داد. این امر منجر به تشکیل فیبروکارتیلاژ شد که در دیسک هاى آسیب دیده در انسان شایع است.
نتایج این مطالعه مى تواند روش هایى را براى معالجه انواع خاصى از آسیب هاى کمر ارائه کند و پزشکان عوامل رشد را براى تحریک سلول هاى دیسک براى ترمیم بافت هاى آسیب دیده تزریق کردند.
این یافته ها به اصلاح درمان هاى یک علت درد پایین کمر, که استحاله دیسک است خواهد انجامید, در این بیمارى دیسک ها آب خود را از دست داده و کارایى خود را در تحمل فشار در ستون فقرات از دست مى دهند.
تزریق سلول در نهایت نیاز به جراحى ستون فقرات یا جوش خوردن استخوان هاى کمر را که درمان هاى سنتى براى دیسک ها استحاله اى محسوب مى شوند کاهش خواهد داد.
لوتز که سرپرستى این تحقیق را به عهده داشته است یافته هاى خود را در نشست سالیانه انجمن بین المللى مطالعه ستون فقرات کمر در بروکسل ارایه کرد.

استفاده از شیوه ژن درمانى براى معالجه هموفیلى
پژوهشگران یک روش جدید ژن درمانى را مورد آزمایش قرار داده اند که مى تواند به معالجه بسیارى از مبتلایان به هموفیلى کمک کند.
گرگورى ایوانس و ریچارد مورگان اقدام به آزمایش روش ژن درمانى ابداعى خود بر روى موش ها کردند و دریافتند امکان استفاده از آن براى کاهش عوارض ناشى از معالجه هموفیلى وجود دارد.
این اختلال موروثى خونى از مادر به فرزند منتقل مى شود و عمدتا پسرها را مبتلا مى کند. از هر 10 هزار نوزاد پسر یک تن با هموفیلى که مى تواند کشنده باشد متولد مى شود.
بیماران مبتلا به هموفیلى فاقد یک فاکتور انعقاد خون موسوم به فاکتور شماره 8 هستند. این بیماران معمولا تحت تزریق مکرر این فرآورده خونى قرار مى گیرند.
اما از آن جایى که بدن این بیماران به طور طبیعى فاکتور شماره 8 را تولید نمى کند سیستم ایمنى بدن آن ها گاهى به این عنصر حمله کرده و مشکلاتى را به وجود مىآورد.
مورگان و ایوانس طى گزارشى در نشریه ((آکادمى ملى علوم)) اعلام کردند مى توان به سادگى مقدار بسیار بالاى فاکتور شماره 8 را به بدن بیمار تزریق کرد اما این کار روش معقولى نیست.
در این روش لازم است بیمار تحت تزریق پى در پى خون قرار گیرد و هزینه این روش بسیار بالا و سرسامآور است.
شیوه ژن درمانى تنها نیاز به یک دوره درمان دارد و بسیار کم هزینه تر است. دانشمندان این روش را بر روى موش ها آزمایش کردند.
در بین یک سوم تا نصف موش ها که تحت عمل پیوند مغز استخوان حاوى ژن فاکتور شماره 8 قرار گرفته بودند واکنش ایمنى کاهش نشان مى داد.
ژن فاکتور شماره 8 موش ها بسیار شبیه ژن انسانى است به همین خاطر در این مورد موش مدل خوبى محسوب مى شود.
این دانشمندان علت موثر بودن این روش را نمى دانستند اما گفتند براى شمارى از روش هاى ژن درمانى در معالجه بیمارىها موثر بوده است.


پاورقی ها: