یادداشت سیاسى




تإمل در انتخابات ریاست جمهورى


حضور زیبا, پرشور و شکوهمند سى میلیونى ایران سرفراز, در دوم خرداد 1376 به میزانى بود که رسانه هاى جهانى را بر آن داشت تا با عنوان ((یک رویداد بزرگ در تاریخ معاصر)) از آن یاد کنند. در این حماسه بى نظیر, جناب حجه الاسلام والمسلمین خاتمى با احراز بیش از بیست میلیون رإى به ریاست جمهورى اسلامى ایران برگزیده شد. چنین رخداد بزرگى را از زوایاى گوناگون مى توان به ارزیابى نشست, لکن در این فرصت تنها به بررسى اجمالى مسإله اى مهم و در خور توجه مى پردازیم.
شک نیست که در جریان اعلام برنامه ها, هر چهار نامزد این دوره بر نقش محورى ولایت مطلقه فقیه, دفاع از ارزش ها و آزادىها و حدود و موانع شرعى آن, ادامه توسعه و سازندگى, اهمیت دادن به عدالت اجتماعى, مهار تورم و تمشیت بهینه زندگى مردم محروم, تصریح و اصرار داشتند, به طورى که در سه میزگرد مشترک (در زمینه هاى اقتصادى, سیاسى و فرهنگى) معمولا به جاى نقد و بررسى برنامه و دیدگاه هاى یکدیگر, به تإیید, توضیح و تشریح نظریات هم مى پرداختند.
با این حال بیش از بیست میلیون از توده مردم, جناب آقاى خاتمى را براى اجراى این برنامه ها برگزیدند; به دیگر سخن بسیارى از مردم از تورم و گرانى, قانون شکنى و عدم اهتمام جدى به مسائل فرهنگى ـ با وجود تإکیدهاى مقام معظم رهبرى ـ که در رهگذر سیاست هاى تعدیل به وقوع پیوسته, افسرده خاطر بودند و رئیس جمهور برگزیده را نسبت به سایر رقیبان, در حل این مشکلات تواناتر تشخیص دادند و لذا وى را براى این مقام انتخاب کردند.
با وجود این, گروهى که عامل اصلى نا بسامانى ها بودند و در اندیشه معرفى نامزدى مستقل; با احساس اقبال و گرایش عمومى به سوى نامزد نیروهاى پیرو خط امام, سرانجام به حمایت از وى شتافتند تا در سایه محبوبیت او, گذشته خویش را از نظرها بزدایند و در عین حال حضور خویش را در دولت آینده نیز تثبیت کنند. از این رو, با تمام توان با شیوه تبلیغاتى مخصوص به خود, به عرصه انتخابات آمدند, به گونه اى که تنها تخلف رسمى از سوى طرفداران آقاى خاتمى, از جانب این گروه بود که به توقیف دو نشریه مربوط به آنها منجر شد و همین ها پس از پیروزى رئیس جمهور, وعده شتاب در سیاست هاى تعدیل را به مردم دادند!
اکنون جاى این سوال ها باقى است که آیا مردم به نیروهاى پیرو خط امام رإى داده اند تا برج سازىهاى تهران و شهرهاى بزرگ افزایش یابد و خصوصى سازىهاى بى مهار, اقتصاد کشور را در انحصار سرمایه داران زالو صفت قرار دهد و بنزهاى صدمیلیون تومانى در امثال شهرک غرب رژه بروند و عدالت اجتماعى قربانى توسعه گردد و پیشگامان جهاد و شهادت در مظلومیت و غربت بمانند؟ یا مردم مى خواهند, ضعف هاى گذشته اصلاح شود و تورم مهار; نه این که سیاست هاى اشتباه پیشین, فربه تر گردند!
به نظر مى رسد, لازم آید همه جریان هاى سیاسى وفادار به انقلاب و رهبرى, درباره این گروه, به درستى بیندیشند; چه در نحوه شکل گیرى و پیدایش آنان, چه در ناحیه تبلیغات و شگردهاى تبلیغى آنها و چه در زمینه مواضع آنان درباره مسائل مهم داخلى و بین المللى.
پنهان نیست که این گروه شش نفره, در آستانه انتخابات پنجمین دوره مجلس شوراى اسلامى, خلق الساعه پدیدار شد و با شیوه تبلیغاتى مخصوص به خود; یعنى روشى روان شناسانه, پرحجم و سازمان یافته, مى رفت که فضاى انتخابات این دوره را به کلى دگرگون سازد, ولى موانعى آن را تا حدود زیادى از این هدف باز داشت. در انتخابات ریاست جمهورى نیز از این شیوه بهره گرفت و عجیب این که یکى از افراد این گروه در میزگرد تلویزیونى ((به سوى انتخابات)), معتقد بود: نامزدهاى ریاست جمهورى نباید قبل از شروع رسمى انتخابات, خود را به مردم معرفى کنند و فقط باید در ظرف همان چند روز تبلیغات رسمى پیام خود را برسانند!
گذشته از بررسى ابعاد و جوانب تبلیغات این گروه, باید درباره هزینه سرسام آور این تشکل نیز اندیشید که یک گروه اندک, این همه مخارج را از چه منابعى تإمین مى کند؟ از منابع داخلى یا خارجى و اصولا با چه اهرم ها و قول و قرارهایى چنین توافقاتى به هم مى رسد؟
با این که یکى از چهره هاى سرشناس آنها, اولین کسى بود که مذاکره مستقیم با امریکا را با افتخار مطرح ساخت و کسانى مانند سعید رجایى خراسانى چند سال بعد همان نغمه را ساز کردند و در ایجاد فضاى فرهنگى تنش زا که موجب حساسیت و واکنش جمعى از مردم مسلمان کشورمان شد, نقش اساسى داشتند و نیز در ایجاد تورم و گرانى, و دگرگون ساختن چهره شهرها در همانند سازى با غرب, و مسائلى از این دست, چگونه به راحتى از زیر بار این مسوولیت ها شانه خالى نمودند و به قولى خود را تطهیر و در برابر این مسائل واکسینه کردند.
بررسى این پدیده از آن رو ضرورى مى نماید که محتمل است همان بلایى که بر سر متحد دیروز خود (روحانیت و تشکل هاى همسو) آوردند, بر سر هم پیمان امروز (روحانیون و ائتلاف خط امام) نیز بیاورند که در این صورت فرجامى جز به کنار زدن هر دو جریان مهم نظام نخواهد داشت. گرچه ممکن است این برداشت بر پاره اى گران آید, ولى چون محتمل قوى است, تإمل در اطراف آن بى فایده نیست!والسلام على من اتبع الهدى
پاورقی ها: