«سخنان معصومین» «ان‌الحسین مصباح‌الهدی و سفینه‌النجاه»


                                           «سخنان معصومین»

«ان‌الحسین مصباح‌الهدی و سفینه‌النجاه»

 

رسول اعظم(صلی‌الله علیه وآله):

 اِنَّ لِقَتلِ‌الْحُسَینِ علیه‌السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤمنینَ لا تَبرَدُ اَبَداً(جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص 556)

 براى شهادت حسین علیه‌السلام، حرارت و گرمایى در دل‌هاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمى‌شود.

 

 

رسول اعظم(صلّى‌اللّه علیه وآله):

 إنَّ الْحُسَینَ بابٌ مِن أبوابِ الْجَنَّةِ(احقاق الحق، 9/202 )

بى‌گمان حسین درى از درهاى بهشت است.

 

 

رسول اعظم(صلّى‌اللّه علیه وآله):

مَرحَباً بِکَ یا أبا عَبدِاللهِ، یا زَینَ السَمَواتِ وَ الأرَضینَ، (بحارالانوار 36/204 و مستدرک الوسائل 5/86.)

آفرین بر تو اى ابا عبدالله! اى زینت آسمانها و زمین‌ها.

 

 

رسول اعظم(صلّى‌اللّه علیه وآله):

إِنَّ الْحُسَینَ بنَ عَلِیٍّ فِی السَّمَاءِ أَکبَرُ مِنهُ فِی الأَرضِ(عیون اخبار الرضا 1/60 و بحار الانوار 36/204)

به یقین حسین‌بن على در آسمان والاتر از زمین است.

 

رسول اعظم(صلّى‌اللّه علیه وآله):

من عائِده، حَرم الله عَلیهِ رایحة‌الجَنة (بحار الانوار 35/405 و احقاق الحق 9/202)

کسى‌که با او(حسین) عناد ورزد، خداوند رایحه بهشت را براو حرام گرداند.

 

 

امام حسین(علیه‏‌السلام):

وَ حَقیقٌ عَلَى اللّه‏ِ اَنْ لا یَاْتیَنى مَکرُوبٌ اِلاّ اَرُدُّهُ وَ اَقلِبُهُ اِلى اَهلِهِ مَسرورا؛ (ثواب الأعمال و عقاب الاعمال، ص98)

بر خداوند است که هیچ گرفتارى به زیارت من نیاید مگر آنکه او را شادمان بازگردانم و به خانواده‌‌اش برسانم.

 

 

امام باقر(علیه‌السلام):

 لَویَعلَمُ النَّاسُ مَا فِی زِیَارَةِ القبرالْحُسَینِ علیه‌السلام مِنَ الْفَضلِ لَمَاتُوا شَوقاً(ثواب الاعمال، ص 319؛ کامل الزیارات)
 اگر مردم می‌دانستند که چه فضیلتى در زیارت مرقد امام حسین(علیه‌السلام) است از شوق زیارت می‌مردند.

 

 

امام‌سجاد(علیه‌السلام):

 تزهرأرض کربلا یوم القیامة کالکوکب الدرِّیِّ، وتنادی أنا أرض‌الله المقدّسة الطیّبة المبارکة التی تضمّنت سیدالشهداء و سید شباب أهل الجنة(ادب الطف، ج 1، ص 236، کامل الزیارات، ص 268)

 زمین کربلا در روز رستاخیز چون ستاره مرواریدى مى‌درخشد و ندا مى‌‏دهد که من زمین مقدس خدایم، زمین پاک و مبارکى که پیشواى شهیدان و سالار جوانان بهشت را در برگرفته است.

 

 

امام صادق(علیه‌السلام):

 مَن سَرَّهُ أن یَکونَ عَلَی مَوائِدِ النُّورِ یَومَ القیِامَةِ فَلْیَکُن مِن زُوّارِ الحُسَینِ‌بنِ عَلیٍّ (علیهما السلام) (وسائل الشیعه‌، ج 10، ص 330، بحار الانوار، ج 98، ص 72)

هر کس دوست دارد روز قیامت بر سر سفره‌هاى نور بنشیند باید از زائران امام حسین(علیه‌السلام) باشد.

 

 

امام صادق (علیه‌السلام):

مَن لَم یَأْتِ قَبرَ الْحُسَینِ وَ هُوَ یَزعُمُ أَنَّهُ لَنَا شِیعَةٌ حَتَّى یَمُوتَ فَلَیسَ هُوَ لَنَا بِشِیعَةٍ وَ إِن کَانَ مِن أَهلِ‌الْجَنَّةِ فَهُوَ مِن ضِیفَانِ أَهلِ الْجَنَّةِ(کامل الزیارات، ص 193، بحار الانوار، ج 98 ص4)

کسى‌که به زیارت قبر امام حسین نرود و خیال کند که شیعه ماست و با این حال و خیال بمیرد او شیعه ما نیست و اگر هم از اهل بهشت باشد از میهمانان اهل بهشت خواهد بود.

 

 

امام صادق (علیه‌‏السلام):

لا تَدَع زیارَةَ الحُسَینِ‌بنِ عَلىّ علیه‌السلام و مُر اَصحابَکَ بِذالِکَ، یَمُدُّ اللّه فى عُمرِکَ و یَزیدُ اللّه فى رِزقِکَ و یُحییکَ اللّه سَعیدا و لاتَموتُ اِلاّ سَعیدا و یَکتُبکَ سَعیدا؛ (کامل‌الزیارات، ص 152)

زیارت امام حسین علیه‌السلام را رها نکن و دوستان خود را هم به آن سفارش کن که در این صورت، خداوند عمرت را طولانى و روزى‌ات را زیاد مى‌کند و زندگى‌ات را همراه باسعادت مى‌کند و جز سعادتمند نمى‌میرى و نام تو را در شمار سعادتمندان ثبت مى‌کند.

 

 

امام صادق(علیه‌السلام):

مَن اَرادَ الله بهِ الخَیرَ قَذَفَ فی قَلبَهِ حُبَّ الحُسَین(علیه‌السلام) وَ حُبَّ زیارتِهِ وَ مَن أَرَادَ اللَّهُ بِهِ السُّوءَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ بُغضَ الْحُسَینِ (علیه‌السلام) وَ بُغضَ زِیَارَتِهِ.(وسائل‌الشیعه، ج 10، ص 388، بحارالانوار، ج 98، ص76)
 هرکس که خدا خیر‌خواه او باشد محبت حسین علیه‌السلام و زیارتش را در دل او مى‌‌اندازد و هرکس که خدا بدخواه او باشد کینه و خشم حسین علیه‌السلام و خشم زیارتش را در دل او مى‏‌اندازد.

 

 

امام صادق (علیه‌السلام):

 مَن‌زَارَ الحُسَینَ ع فِی یَومِ عَاشُورَاءَ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ. (اقبال الاعمال، ص 568)

 هرکس که امام حسین(علیه‌السلام) را در روز عاشوار زیارت کند بهشت بر او واجب می‌شود.


 

رسول اعظم(صلّى‌اللّه علیه وآله):

مَن اَحبَّ الْحَسَنَ وَ الحُسَینَ أحَبَبتُهُ وَمَن اَحبَبتُهُ اَحبَّهُ اللّهُ، وَمَن اَحَبَّهُ اللَّهُ اَدخَلَهُ الجَنّةَ، وَمَن اَبغَضَهُما اَبغَضتُهُ وَمَن اَبغَضتُهُ اَبغَضَهُ اللَّهُ وَمَن أبغَضَهُ اللّهُ اَدخَلَهُ النار. (کنزالعمال 12/121، سطر 11)

من دوستدار حسن وحسین را دوست دارم و کسى‌را که من دوست بدارم، خداوند او را دوست داشته و بهباغ‌هاى نعمت در بهشت وارد کند و دشمن کینه‌توز و سرکش بر آن ‌دو را دشمن دارم و کسىرا که من دشمنش دارم، خداوند او را به جهنم داخل کند و براى او عذابى پایدار خواهدبود.

 

 

امام صادق (علیه‌السلام):

اَلبَرَکَةُ مِن قَبرِ الحُسَینِ بنِ عَلىٍّ علیه ‏السلام عَشَرَةُ اَمیالٍ؛(بحارالأنوار،ج 98، ص116)

تا ده میل اطراف قبر حسین‌بن على علیه‏‌السلام برکت است.

 

 

 

امام صادق (علیه‌السلام):

لَمَّا کَانَ مِن أَمرِ الْحـُسـَیـنِ ع مـَا کَانَ ضَجَّتِ الْمَلَائِکَةُ إِلَى اللَّهِ بِالْبُکَاءِ وَ قَالَت یُفعَلُ هَذَا بِالْحُسَینِ صَفِیِّکَ وَ ابنِ نَبِیِّکَ قَالَ فَأَقَامَ اللَّهُ لَهُم ظِلَّ الْقَائِمِ ع وَ قَالَ بِهَذَا أَنتَقِمُ لِهَذَا(اصول‌کافى، جلد 2، ص366)

چون کار حسین علیه‌السلام چنان شد که شد (اصحاب و جوان‌هایش‌کشته شدند و خودش تنها ماند) فرشتگان به سوى خدا شیون و گریه برداشتند و گفتند: با حسین برگزیده و پسر پیغمبرت چنین رفتار کنند؟! پس خدا شبح و سایه حضرت قائم علیه‌السلام را به آنها نمود و فرمود: با این انتقام او را مى‌گیرم.

 

 

امام صادق (علیه‌السلام):

اِنّ الحُسَینَ صاحِبَ کَربَلا قُتِلَ مَظلوما، مَکروبا عَطشانا، لَهفانا فآلَى اللّه‏ُ عَزَّوَجلّ عَلى نَفسِهِ اَن لا یاتیَهُ لَهفانٌ و لا مَکروبٌ و لا مُذنِبٌ و لا مَغمومٌ و لا عَطشانٌ و لا مَن بِهِ عاهَةٌ ثُمَّ دَعا عِندَهُ و تَقَرَّبَ بِالحُسَینِ‌بنِ عَلىٍّ علیه‌السلام اِلَى‌اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ إلاّ نَفَّسَ اللّه‏ُ کُربَتَهُ وَ اَعطاهُ مَسأَلَتَهُ و غَفَرَ ذَنبَهُ وَ مَدَّ فى عُمُرِهِ وَ بَسَطَ فى رِزقِهِ فَاعتَبِروا یا اُولـِى الاَبصار؛ (مستدرک الوسایل، ج10، ص239 بحارالأنوار،ج 98، ص 46، ح 5)

حسین بزرگمرد کربلا، مظلوم و رنجیده‌خاطر و لب‌تشنه و مصیب‌‏زده به شهادت رسید. پس خداوند به ذات خود قسم یاد کرد که هیچ مصیبت‏‌زده و رنجیده‌خاطر و گنهکار و اندوهناک و تشنه‌‏اى و هیچ بَلادیده‌‏اى به خدا روى نمى‏آورد و نزد قبر حسین علیه‌السلام دعا نمى‌کند و آن‌حضرت را به درگاه خدا شفیع نمى‌سازد، مگر اینکه خداوند اندوهش را برطرف و حاجاتش را برآورده مى‏کند و گناهش را مى‏‌بخشد و عمرش را طولانى و روزى‌‏اش را گسترده مى‌سازد پس اى ‌اهل بینش، درس بگیرید!

 

 

 

امام على(علیه‌السلام):

 هَذا ...و مَصَارِعُ‏ عُشَّاقٍ‏ شُهَدَاءَ لَا یَسبِقُهُمْ مَن کَانَ قَبلَهُم وَ لَا یَلْحَقُهُم مَن بَعدَهُم(تهذیب، ج 6، ص73 / بحارالانوار، ج 98، ص 116)

(حضرت على علیه‌السلام روزى گذرش از کربلا افتاد) فرمود: اینجا قربانگاه عاشقان و مشهد شهیدان است، شهیدانى که نه شهداى گذشته و نه شهداى آینده به پاى آنها نمى‏رسند.

 

 

 

امام صادق (علیه‌السلام):

لیس نَبی فِى‌السّموات و الارض وَ إلّا یَسألون الله تبارک و تعالى أن یُوذَن لَهم فِى زیارة الحسین علیه السلام ففوجٌ ینزل و فوجٌ یعرج (مستدرک الوسائل، ج 10، ص 244، کامل الزیارات، ص 111)

هیچ پیامبرى در آسمان‌ها و زمین نیست مگر اینکه مى‏خواهند خداوند متعال به آنان رخصت دهد تا به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شوند، چنین‌است که گروهى به کربلا فرود آیند و گروهى از آنجا عروج کنند.

 

 

امام‌کاظم (علیه‌السلام):

و لا تأخذوا من تربتی شیئا لتبرّکوا به، فإنّ کلّ تربةٍ لنا محرّمة إلاّ تربة جدّی الحسین‌بن على علیهماالسلام فإنّ الله عزّوجلّ جَعلها شِفاء لِشیعَتَنا وَ أولیائنا.(جامع الاحادیث الشیعه، ج 12، ص 533)

امام کاظم علیه‌السلام در ضمن حدیثى که از رحلت خویش خبر مى‏داد، فرمود: چیزى از خاک قبر من برندارید تا به آن تبرک جویید؛ چرا که خوردن هر خاکى جز تربت جدم حسین علیه‌السلام بر ما حرام است، خداى متعال تنها تربت کربلا را براى شیعیان و دوستان ما شفا قرار داده است.

 

 

 

امام صادق (علیه‌السلام):

من اتَى قَبرالحُسین علیه السلام عارفاً بحقّة کتبه الله عزّوجلّ فی أعلی علّیّین‏.(من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص581)
هر کس که به زیارت قبر حسین علیه‌السلام نایل شود و به حق آن ‌حضرت معرفت داشته باشد خداى متعال او را در بلندترین درجه عالی‌مقامان ثبت مى‏کند.

 

 

امام مهدی(عجل‌الله تعالی‌فرجه):

لأَندُبَنَّکَ صَباحاً و مَساءً و لأَبکِیَنَّ عَلَیکَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً(بحار الأنوار،ج 98 - ص 238)

هر صبح و شام بر تو گریه و شیون مى‏‌کنم و در مصیبت تو به جاى اشک، خون مى‏‌گریم.

 

 

امام‌رضا(علیه‌السلام):

 کانَ أبی إذا دَخَلَ شَهرُ الْمُحَرَّمِ لا یُرى ضاحِکاً(بحارالانوار،ج44 ، ص284 )

چون ماه محرم فرا مى‌رسید، کسى پدرم را خندان نمى‌‏دید.